Królestwo Skarlandu

Gorzkie żale przybywajcie; Serca nasze przenikajcie.
Rozpłyńcie się, me źrenice; Toczcie smutnych łez krynice.
Słońce, gwiazdy omdlewają; Żałobą się pokrywają.
Płaczą rzewnie Aniołowie; A któż żałość ich wypowie?
Opoki się twarde krają; Z grobów umarli powstają.
Cóż jest, pytam, co się dzieje? Wszystko stworzenie truchleje!
Na ból męki Chrystusowej; Żal przejmuje bez wymowy.
Uderz, Jezu, bez odwłoki; W twarde serc naszych opoki!
Jezu mój, we krwi ran swoich; Obmyj duszę z grzechów moich!
Upał serca swego chłodzę; Gdy w przepaść męki Twej wchodzę.

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia!

Dziękuję Wam za przybycie, modlitwę i już teraz dziękuję Wam za to co uczynicie dobrego po tej celebracji.
Wysłuchajmy dzisiejszej ewangelii oraz krótkich słów rozważania.
"Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus przybył do Jerozolimy. W świątyni zastał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. Wówczas, sporządziwszy sobie bicz ze sznurów, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Zabierzcie to stąd i z domu mego Ojca nie róbcie targowiska!» Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: «Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie».

W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo».

Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?»

On zaś mówił o świątyni swego ciała. Gdy zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.

Kiedy zaś przebywał w Jerozolimie w czasie Paschy, w dniu świątecznym, wielu uwierzyło w Jego imię, widząc znaki, które czynił. Jezus natomiast nie zawierzał im samego siebie, bo wszystkich znał i nie potrzebował niczyjego świadectwa o człowieku. Sam bowiem wiedział, co jest w człowieku."

Rozważamy dzisiaj bardzo "spektakularną" ewangelię o wyrzuceniu przekupniów ze świątyni.
Znając wielkość i ogrom świątyni jerozolimskiej wiemy, że nie chodzi oczywiście o to, że Jezus znosi jakikolwiek kult, gdyż Jego reakcja miała znaczenie czysto demonstracyjne. On swoim zachowaniem poddał w wątpliwość sposób rozumienia kultu jako handlu wymiennego, czyli: "ja tobie daję to, a ty jesteś zobowiązany dać mi tamto". Obraz świątyni zawładniętej przez kupców może przecież sugerować ideę Boga "handlarza". A przecież – jak słyszymy – świątynie ma być DOMEM. To z kolei oznacza, że relacja z Bogiem powinna mieć charakter rodzinny i domowy, a nie przepełniony jakimś strachem! Dzisiaj zaprasza nas Słowo do zmierzenia się z naszym obrazem Boga, jaki nosimy w sercu i do refleksji. Czy nie jest to może Bóg Prawa, Bóg Cudów i Rozumu, albo Bóg Kultu?

Dziękuję jeszcze raz i proszę Umiłowani przyjmijmy błogosławieństwo na nadchodzący tydzień. In nomine Patris + et Filii + et Spiritus Sancti

Z Bogiem!