Królestwo Skarlandu

Błogosławiony Bóg nasz, zawsze, teraz i na wieki wieków. Bracie Juanie, widzę w Twoich oczach blask zachodniej mądrości, ale czy słyszysz w moich słowach tęsknotę stepu za Stwórcą?

Słyszę go, Bracie. W Elche, pod tą kopułą, Twoja tęsknota spotyka moją pewność. Dziś te dwa nurty stają się jedną rzeką, która obmywa stopy Chrystusa.

Pod tym dachem, który nasi budowniczowie wznieśli, by mierzyć się z niebem, stajemy dziś nie jako obcy, lecz jako wędrowcy zmierzający do tego samego źródła. Elche, ze swoimi palmami, jest dziś naszym wspólnym ogrodem modlitwy.

Bracie, Twoja katedra jest jak otwarta księga, jasna i przejrzysta. Moja tradycja jest jak nocna modlitwa w pustelni – pełna tajemnic. Ale spójrz, światło słońca, które wpada przez te okna, nie pyta o nasze obrzędy ale oświetla nas jako braci w Chrystusie.

Czytanie z Księgi Ezechiela

Ty, synu człowieczy, weź sobie jedno drewno i napisz na nim: Judzie i sprzymierzonym z nim synom Izraela. Weź inne drewno i napisz na nim: Józefowi, drewno Efraima i sprzymierzonego z nim całego domu Izraela. (Przyłóż je jedno do drugiego, żebyś miał jedno drewno i będą jednym w twojej ręce. A gdy synowie twojego narodu powiedzą tobie: Czy nie oznajmisz nam, co według ciebie znaczą te rzeczy? powiedz im: Tak mówi Pan BÓG: Oto Ja wezmę drewno Józefa, które jest w ręku Efraima i sprzymierzonych z nim plemion Izraela i położę je na drewnie Judy, i uczynię je jednym drewnem i będą jednym w Mojej ręce.
Oto Słowo Boże

Czytanie z 1. Listu do Koryntian

Tak bowiem jak jest jedno ciało i ma wiele członków, a wszystkie członki, chociaż jest ich wiele, są jednym ciałem, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscy przecież w jednym Duchu zostaliśmy ochrzczeni, aby stanowić jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscy też zostaliśmy napojeni jednym Duchem.  Ciało bowiem to nie jest jeden członek, lecz liczne. Jeśli noga powiedziałaby: Ponieważ nie jestem ręką, nie należę do ciała – czy przez to rzeczywiście nie należy do ciała? Lub jeśli ucho powiedziałoby: Ponieważ nie jestem okiem, nie należę do ciała – czy przez to rzeczywiście nie należy do ciała? Jeśli całe ciało byłoby okiem, gdzie byłby słuch? A jeśli całe byłoby słuchem, gdzie byłoby powonienie? Tymczasem Bóg umieścił członki w ciele, każdy z nich tak, jak chciał. Jeśli zaś wszystkie byłyby jednym członkiem, gdzie byłoby ciało? A tak wiele jest członków, ale jedno ciało. Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie jesteś mi potrzebna, albo głowa nogom: Nie potrzebuję was. Ale o wiele bardziej potrzebne są te członki ciała, które uchodzą za słabsze. Te więc, które uważamy za mało godne szacunku, tym większym otaczamy szacunkiem, i te wstydliwe traktujemy z większą przyzwoitością. Te zaś, które nie należą do wstydliwych, nie potrzebują tego. Ale Bóg tak ukształtował ciało, że obdarzył większą czcią te członki, którym jej brakuje, aby nie było rozdwojenia w ciele, lecz żeby członki tak samo troszczyły się o siebie nawzajem. (26)  I jeśli jeden członek cierpi, cierpią z nim wszystkie członki, jeśli jednemu członkowi jest okazywany
szacunek, radują się z nim wszystkie członki. Wy zaś jesteście Ciałem Chrystusa, a z osobna członkami.
Oto słowo Boże