Królestwo Skarlandu

Nabożeństwo Stołu
4. Niedziela po Objawieniu Pańskim




Wnętrze katedry tonie w półmroku, który rozpraszają jedynie wysokie świece przy ołtarzu. Gdy wybijają godzinę liturgii, organy intonują niskie, uroczyste dźwięki. Procesja powoli kroczy przez nawę główną. Na jej końcu Przewodniczący, ubrany w białe szaty, zatrzymuje się przed stopniami ołtarza.



Patriarcha następnie zwrócił się w kierunku wierncyh i rozpoczął

Umiłowani Bracia i Siostry!
Gromadzimy się w tej czcigodnej archikatedrze w czasie szczególnym. Wielu z was zauważyło zmiany, które zaszły w nazewnictwie naszej wspólnoty — od teraz, jako Kościół Chrześcijański Patriarchatu Walencji, chcemy jeszcze mocniej podkreślać nasz fundament w Chrystusie i otwartość na całą rodzinę chrześcijańską.
Wciąż noszę w sercu głębokie wzruszenie po niedawnej wizycie w Rusowii. Uczestnictwo w Intronizacji Patriarchy Prawosławnego Rusowii oraz sprawowanie wspólnie z tamtejszymi braćmi Boskiej Liturgii było dla mnie znakiem, że modlitwa o jedność nie jest daremna. To doświadczenie wspólnoty ponad granicami i tradycjami jest tym, co chcę dziś wnieść do naszej skarlańskiej świątyni.
Dzisiejsza Ewangelia mówi o nauczaniu z mocą. Niech ta moc — moc miłości, która buduje, a nie dzieli — towarzyszy nam w nadchodzącym tygodniu. Otwórzmy serca na Słowo, które ma władzę przemieniać nasze życie.
Błogosławię wam na ten święty czas

Następnie rozpoczęto liturgię

PAN jest w swoim świętym przybytku; milcz przed Nim, cała ziemio! (Ab 2,20)
Umiłowani bracia i siostry, Pismo Święte w wielu miejscach wzywa nas, abyśmy uznali nasze wielorakie grzechy i nieprawości, i nie próbowali ich ukrywać przed obliczem Boga Wszechmogącego, naszego Ojca Niebieskiego. Wyznajmy je zatem z pokornym i posłusznym sercem, abyśmy mogli otrzymać ich przebaczenie dzięki Jego nieskończonej dobroci.

Wszechmogący Boże, Ojcze Pana naszego Jezusa Chrystusa, Wyznajemy i opłakujemy nasze liczne grzechy, które popełniliśmy myślą, słowem i uczynkiem przeciwko Twojemu Bożemu Majestatowi. Szczerze żałujemy za te nasze występki; pamięć o nich jest dla nas bolesna. Zmiłuj się nad nami, najmiłosierniejszy Ojcze; dla Twojego Syna, Jezusa Chrystusa, przebacz nam wszystko, co minęło; i spraw, abyśmy odtąd służyli Ci w nowości życia, ku chwale Twojego Imienia. Amen.

Patriarcha w kierunku wiernych nakreślił znak krzyża

Bóg Wszechmogący niech zlituje się nad wami, odpuści wam wszystkie grzechy i utwierdzi was w dobrym. Amen. Posłuchajcie, jakie słowa pociechy kieruje nasz Zbawiciel do wszystkich, którzy szczerze do Niego się zwracają: Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja wam dam ukojenie. (Mt 11,28)

Następnie rozpoczyna się śpiew chóru tuż przed przejściem do części v-liturgii czytania słowa.





Diakon podchodzi do ozdobnej ambony, otwiera księgę i zaczyna czytać

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa
Pan, twój Bóg, wzbudzi tobie spośród ciebie, spośród twoich braci, proroka podobnego do mnie. Jego będziecie słuchać. Zgodnie z tym, o co prosiłeś Pana, twego Boga, na Horebie w dniu zgromadzenia: Niech już więcej nie słucham głosu Pana, mego Boga, i niech nie widzę tego wielkiego ognia, żebym nie umarł. Wtedy Pan powiedział do mnie: Słusznie powiedzieli. Wzbudzę im proroka spośród ich braci, takiego jak ty, i włożę w jego usta Moje słowa i będzie mówił do nich wszystko, co mu nakażę. Jeśli więc ktoś nie usłucha Moich słów, które będzie wypowiadał w Moim imieniu, to Ja będę tego dochodził na nim. Jednakże prorok, który uniesie się pychą, wypowiadając słowo w Moim imieniu, którego mu nie nakazałem mówić, a które będzie wypowiadał w imieniu innych bogów, to taki prorok ma ponieść śmierć.
Oto słowo Boże

Zintonowano Psalm 111

Alleluja! Będę dziękował PANU z całego serca w radzie prawych i w zgromadzeniu. Majestat i blask są Jego dziełem, a Jego sprawiedliwość trwa na wieki. Utrwalił pamięć swoich cudów, PAN jest łaskawy i miłosierny.

Czytanie Lekcji z Listu Pawła Apostoła do Koryntian
Jeśli chodzi o pokarmy składane bożkom w ofierze, to wszyscy mamy wiedzę. Wiedza wbija w pychę, miłość zaś buduje. Jeżeli ktoś uważa, że coś wie, to jeszcze nie wie, jak należy wiedzieć. Jeżeli natomiast ktoś miłuje Boga, ten jest poznany przez Niego. Co więc dotyczy spożywania pokarmów ofiarowanych bożkom, wiemy, że nie ma żadnego bożka na świecie i że nikt nie jest Bogiem, z wyjątkiem Jednego. A choćby nawet byli tak zwani bogowie czy to w niebie, czy to na ziemi – jest zresztą mnóstwo takich bogów i panów – to jednak dla nas jest jeden Bóg Ojciec, od którego wszystko pochodzi i dla którego my jesteśmy, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego istnieje wszystko i przez którego my istniejemy.
Ale nie wszyscy mają tę wiedzę. Niektórzy bowiem aż do tej pory przywykli do bałwochwalstwa, spożywają to, co zostało ofiarowane bożkom, i w ten sposób kala się ich sumienie, które jest jeszcze słabe. Pokarm zaś nie zbliża nas do Boga. Ani nic nie tracimy, gdy przestaniemy go spożywać, ani nic nie zyskujemy, jeśli go spożywamy. Uważajcie jednak, aby ta wasza możliwość wyboru nie stała się dla słabych powodem do zgorszenia. Jeśli bowiem ktoś ujrzałby ciebie, mającego wiedzę, jak znajdujesz się za stołem w świątyni pogańskiej, to czy sumienie tego, który jest słaby, nie skłoniłoby go do spożywania z ofiar składanych bożkom? Z powodu więc twojej wiedzy ginie słaby brat, za którego umarł Chrystus. W ten sposób zaś grzesząc przeciw braciom i raniąc ich słabe sumienie, grzeszycie przeciwko Chrystusowi. Dlatego, jeśli pokarm gorszy mojego brata, nigdy nie będę jadł mięsa, abym nie gorszył mojego brata.
Oto słowo Boże

Wszyscy powstają. Patriarcha bierze Ewangeliarz i staje przed ludem.

Słowa Ewangelii Według Apostoła Marka
Przyszli do Kafarnaum. Zaraz też w dzień szabatu Jezus wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką, uczył ich bowiem jak Ten, który ma moc, a nie jak nauczyciele Prawa. A był właśnie w ich synagodze człowiek opanowany przez ducha nieczystego, który zaczął krzyczeć: Czego chcesz od nas, Jezusie z Nazaretu? Przyszedłeś nas zniszczyć? Wiem, kto jesteś: Święty Boga! Jezus jednak zgromił go: Zamilcz i wyjdź z niego! Wtedy duch nieczysty szarpnął nim i głośno krzycząc wyszedł z niego. Wszystkich ogarnęło zdumienie i zaczęli pytać jeden drugiego: Co to jest? To jakaś nowa nauka z mocą, nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne. I wieść o Nim rozeszła się szybko po całej Galilei.

Następnie Patriarcha podzedł do ambony i wygłosił kazanie

Umiłowani w Chrystusie Panu!

Dzisiejsza Ewangelia przenosi nas do Kafarnaum, gdzie Jezus wchodzi do synagogi i zaczyna nauczać. Marek Ewangelista notuje zdumienie słuchaczy. Dlaczego byli zdumieni? Ponieważ Jezus nie cytował jedynie cudzych opinii, nie zasłaniał się suchą literą prawa jak ówcześni nauczyciele Pisma. On przemawiał z exousia – z władzą, która wypływa z samej istoty Boga. To nie była władza narzucona siłą, ale moc, która rozpoznaje zniewolenie człowieka i przynosi mu wolność.
W tym samym duchu, jako Kościół, przechodzimy przez czas ważnych przemian. Zmiana naszej nazwy na Kościół Chrześcijański Patriarchatu Walencji nie jest jedynie formalnością urzędową. To powrót do owej ewangelicznej prostoty i autorytetu Chrystusa. Chcemy, by nazwa ta przypominała nam wszystkim, że u początków naszej wspólnoty nie stoi system, lecz Osoba – Jezus Chrystus. To On daje nam mandat do działania, a nie ludzkie zaszczyty.

Drodzy Bracia i Siostry!
Ostatnie dni spędziłem w Rusowii, uczestnicząc w historycznej chwili Intronizacji tamtejszego Patriarchy Prawosławnego. Kiedy stałem ramię w ramię z moimi braćmi podczas Boskiej Liturgii, czułem, że Słowo Boże o jedności przestaje być tylko teorią. Widziałem tam Kościół, który mimo innej tradycji i obrzędu, karmi się tym samym Chlebem.
Święty Paweł w dzisiejszym liście do Koryntian przestrzega nas: „Wiedza wbija w pychę, miłość zaś buduje”. To przestroga niezwykle aktualna dla nas, mieszkańców Skarlandu. Łatwo jest zamknąć się w wieży z kości słoniowej własnych racji, dogmatów czy historycznych podziałów. Łatwo jest używać wiedzy teologicznej jako oręża przeciwko innym. Ale Paweł przypomina: jeśli twoja wolność i twoja wiedza ranią sumienie brata, to stają się przeszkodą dla Ewangelii.
Moja obecność w Rusowii była świadectwem tej budującej miłości. Pokazaliśmy, że Patriarchat Walencji nie boi się braterskiego uścisku z innymi tradycjami. Że nasza tożsamość chrześcijańska jest silniejsza niż mury, które przez wieki wznosiła ludzka pycha.
Jezus w kafarnaumskiej synagogie uciszył ducha nieczystego. Dziś tym „duchem nieczystym”, który próbuje nas szarpać, jest duch niezgody, pychy i wzajemnej niechęci. Chrystus mówi dziś do tych lęków: „Zamilknij i wyjdź!”.
Wchodząc w nowy etap jako Kościół Chrześcijański Patriarchatu Walencji, weźmy sobie do serca to przesłanie. Bądźmy ludźmi, którzy nie tylko „wiedzą”, ale przede wszystkim „kochają”. Niech nasza mądrość objawia się w łagodności, a nasza wiara w budowaniu mostów – tak jak ten most modlitwy, który rozciągnęliśmy między Skarlandem a Rusowią.
Niech moc Chrystusa, który uwalnia i uzdrawia, pozostanie w waszych sercach i w naszych skarlańskich domach.
Amen.

Po homilii i wyznaniu wiary, Patriarcha przechodzi do wyznania wiary oraz litanii modlitewnej

Wyznajmy naszą wiarę.
Wierzę w Boga Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen

W mocy Ducha i w jedności z Chrystusem módlmy się do Ojca.
Wszechmogący Boże, nasz Niebieski Ojcze,
który przez Syna swego, Jezusa Chrystusa, obiecałeś wysłuchać nas, gdy wiarą się modlimy:

Umocnij naszego Patriarchę i cały Twój Kościół w służbie Chrystusowi,
aby ci, którzy wyznają Twoje imię, zjednoczyli się w Twojej prawdzie, żyli wspólnie w Twojej miłości i objawiali Twoją chwałę na świecie. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Błogosław i kieruj Norberta Catalana, naszego Króla;
obdarz mądrością wszystkich sprawujących władzę;prowadź ten i wszystkie narody drogami sprawiedliwości i pokoju, abyśmy wzajemnie się szanowali i dążyli do wspólnego dobra. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Pociesz i uzdrów wszystkich cierpiących w ciele, umyśle lub duchu, obdarz ich odwagą i nadzieją w trudnościach; przywróć im radość Twego zbawienia. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.
Czuwaj nad wspólnotą mikroświata i ich uczestników, wzmacniaj nas. Ciebie Prosimy.
Wysłuchaj nas Panie.

Następuje przygotowanie do przystąpienia do dalszych części ceremonii, do ołtarza przyniesione zostają wino i chleb, Patriarcha wznosi ciche modlitwy w czasie gdy chór śpiewa.



[/center]



Patriarcha unosi kielich z winem i patenę z chlebem ponad ołtarz i ukazuje je zgromadzonemu ludowi. Następnie wierni odmawiają Modlitwę Pańską i nastąpiło łamanie chleba ze wspomnieniem słów Chrystusa z ostatniej wieczerzy, Patriarcha i duchowni rozdali wino i chleb wiernym układającym się w kolejkę aby przystąpić do tego misterium. Podczas rozdawania chleba i wina rozbrzmiewały organy.

Następnie Patriarcha podszedł do centrum głównego ołtarza i wyśpiewał:

O Wszechmogący i nieustannie żyjący Boże, z całego serca Ci dziękujemy, że raczyłeś nakarmić nas, którzy należycie przyjęliśmy te święte tajemnice, duchowym pokarmem najdroższego ciała i krwi Twego Syna, Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa.
Zapewniasz nam w ten sposób swoją przychylność i dobroć względem nas, sprawiając, że stajemy się prawdziwymi członkami włączonymi w mistyczne ciało Twego Syna, które jest błogosławionym zgromadzeniem wszystkich wiernych, oraz dziedzicami nadziei Twego wiecznego królestwa przez zasługi najdroższej śmierci i męki Twego ukochanego Syna. Pokornie Cię prosimy, o Niebieski Ojcze, abyś nas wspomógł swoją łaską, abyśmy trwali w tej świętej wspólnocie i wykonywali wszelkie dobre dzieła, które nam przygotowałeś; przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, któremu z Tobą i Duchem Świętym niech będzie wszelka cześć i chwała na wieki wieków.Amen.
Wszechmogący Boże, Ty dałeś nam łaskę, abyśmy w tym czasie jednomyślnie zanieśli do Ciebie nasze wspólne prośby; spełnij teraz, Panie, pragnienia i prośby Twoich sług, tak jak będzie to dla nich najlepsze; udzielając nam na tym świecie poznania Twojej prawdy, a w świecie przyszłym życia wiecznego. Amen.

Patriarcha podszedł do ambony przy ołtarzu i wznósł dłonie w geście błogosławieństwa.

Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa i miłość Boża, i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi na wieki. Amen.
Amen

Ufromowała się procesja na wyjście, a w tym czasie chór wyśpiewał.
Po nabożeństwie wszyscy zebrali się na wspólne Agape