Codzienna Celebra

[Enrique Sánchez Oviedo]

Taki jest mój zawód, moja misja. Służyć wam słowem i radą oraz wspierać w waszych działaniach. Na to wsparcie również i liczę od władz oraz obywateli. A za to co juz zostało okazane dziękuję.

[Miguel de Catalan]

Zapewniam o moim pełnym wsparciu, poparciu oraz szacunku i uznaniu dla pańskiej działalności.

[Janusz Zabieraj]

Monsignore, a z jakiego kalendarza liturgicznego korzystacie?

[Ludwik Potocki Catalan]

Dostojny, powodzenia w dalszej pracy.

[Enrique Sánchez Oviedo]

Dziękuję, nawzajem.

[Enrique Sánchez Oviedo]

Dzień powszedni III Tydzień Wielkanocny

23 kwietnia Roku Pańskiego 1921 r. w konkatedrze Św. Aleksego i Bł. Urbana V w Leonie, odprawiona została popołudniowa celebra dla mieszkańców Skarlandu. W procesji do głównego ołtarza podążał Prałat kanonik Enrique Sánchez Oviedo, ubrany w biały ornat. Organy zaczęły grać. Duchowny rozpoczął sprawowanie liturgii, a chór śpiewał pieśń na wejście; kiedy skończył zaczęła się celebra.

Jezus nie jest tylko w Niebie
Często zapominamy, gdzie jest Jezus. Wydaje się nam, że jest tylko w Niebie.

Po takim krótkim wstępie zaczęła się właściwa celebra. Modlitwa, akt pokuty, pierwsze czytanie, psalm responsoryjny i drugie czytanie, po których nastąpiła aklamacja i odczytanie ewangelii przez prałata:

"Ewangelia (J 12, 24-26)
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity.

Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne.

A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec»."

Wszyscy wysłuchali słów zapisanych na dzisiejszy dzień. Po wysłuchaniu Ewangelii, kapłan kontynuował sprawowanie liturgii. Wygłosił również krótkie kazanie:

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia!
Na początku skupmy się na ewangelii a potem poruszmy jeszcze jeden temat.
"Jeżeli pójdziemy za Jezusem, będziemy tam, gdzie On. To logiczne. Ale my często zapominamy, gdzie jest Jezus. Wydaje się nam, że jest tylko w Niebie. A On jest też w cierpieniu i w śmierci. Wszedł w cierpienie i śmierć, bo to są rzeczy nam potrzebne. Potrzebne do przemiany, do nowych narodzin.
Uważajmy więc, bo zbytnie przywiązanie do tego świata może spowodować, że w pewnym momencie przestaniemy iść za Jezusem. I efekt będzie taki, że nie będziemy tam, gdzie On, czyli w Niebie."

Mikroświat to miejsce otwarte dla każdego. Wiele osób przybywa tutaj, aby się pobawić, poznać nowych ludzi, wymienić swoje zdania, albo odpocząć od świata realnego. Niestety ale nie można odpoczywać i spokojnie cieszyć się mikronacyjnym życiem kiedy pojawiają sie trolle które niszczą zabawę, i psują wątki, śmiecą i robią chaos na forum. Choć rządzący sie starają to nieraz ogarnięcie klona i trolla zajmuje wiele czasu, energii przez co staje się to uciążliwe. I choć usuwanie takich osób, może być trudne i choć trzymanie ich nabija aktywność, to apeluję z tej Skarlandzkiej ambony o walkę z Panem Piechotą który nęka nasz Świat od dłuższego czasu. Starałem się jakoś dostosować i pogodzić, ale się nie da.
Ile czasu musi upłynąć aby ten człowiek przestał nas nawiedzać? Co musi się jeszcze wydarzyć aby w końcu podjęto się usuwania jego osoby z przestrzeni publicznej.?
Amen.

Celebrans zakończył mówić. Trwała jeszcze przez chwile cisza, po której kontynuował sprawowanie celebracji.
Na zakończenie Mszy zabrzmiała pieśń na wyjście. Po jej odśpiewaniu ludzie zaczęli opuszczać kościół. W budynku pozostało parę osób na prywatną modlitwę, przed tabernakulum. Także i Prałat dołączył do nich bowiem potrzeba było dużo wiary i ufności w to aby mikroświat znów stał się tym dawnym, pięknym miejscem gdzie jest pokój i powszechna sprawiedliwość i gdzie nie ma klonów i trolli które psują zabawę.

[Miguel de Catalan]

Madre słowa. Dziękujemy za apel. Ale raczej nie pomoże...

[Enrique Sánchez Oviedo]

Dziękuję, zobaczymy.

[Ludwik Potocki Catalan]

Bóg zapłać za celebracje.

[Enrique Sánchez Oviedo]

Dzień powszedni III Tydzień Wielkanocny

24 kwietnia Roku Pańskiego 1921 r. w konkatedrze Św. Aleksego i Bł. Urbana V w Leonie, odprawiona została wieczorna celebra dla mieszkańców Skarlandu. W procesji do głównego ołtarza podążał Prałat Enrique Sánchez Oviedo, ubrany w biały ornat. Organy zaczęły grać. Duchowny rozpoczął sprawowanie liturgii, a chór śpiewał pieśń na wejście; kiedy skończył zaczęła się celebra.

Wiara nie oznacza braku pytań i wątpliwości
Nie da się od razu zrozumieć całego nauczania Jezusa. Jego mowa jest trudna. Tego Jezus nie neguje. Chodzi o to, abyśmy wierzyli, to znaczy byli otwarci na rzeczy, które są dla nas absolutnie nowe i nie mieszczą się nam w głowie.

Po takim krótkim wstępie zaczęła się właściwa celebra. Modlitwa, akt pokuty, pierwsze czytanie, psalm responsoryjny i drugie czytanie, po których nastąpiła aklamacja i odczytanie ewangelii przez prałata:

"Ewangelia (J 6, 55. 60-69)
W synagodze w Kafarnaum Jezus powiedział: „Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojeni”.

Wielu spośród Jego uczniów, którzy to usłyszeli mówiło: „Trudna jest ta mowa. Któż jej może słuchać?” Jezus jednak świadom tego, że uczniowie Jego na to szemrali, rzekł do nich: „To was gorszy? A gdy ujrzycie Syna Człowieczego, jak będzie wstępował tam, gdzie był przedtem? Duch daje życie; ciało na nic się nie przyda. Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i życiem. Lecz pośród was są tacy, którzy nie wierzą”.

Jezus bowiem od początku wiedział, którzy to są, co nie wierzą, i kto miał Go wydać. Rzekł więc: „Oto dlaczego wam powiedziałem: Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli mu to nie zostało dane przez Ojca”. Odtąd wielu uczniów Jego się wycofało i już z Nim nie chodziło. Rzekł więc Jezus do Dwunastu: „Czyż i wy chcecie odejść?”

Odpowiedział Mu Szymon Piotr: „Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Świętym Boga”."

Wszyscy wysłuchali słów zapisanych na dzisiejszy dzień. Po wysłuchaniu Ewangelii, kapłan kontynuował sprawowanie liturgii. Wygłosił również krótkie kazanie:

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia!
Nie da się od razu zrozumieć całego nauczania Jezusa. Jego mowa jest trudna. Tego Jezus nie neguje. Chodzi o to, abyśmy wierzyli, to znaczy byli otwarci na rzeczy, które są dla nas absolutnie nowe i nie mieszczą się nam w głowie.

Wiara bowiem to nie brak pytań i wątpliwości, ale otwartość na Dobrą Nowinę i pokora wobec trudnych do szybkiego zrozumienia prawd. Zresztą gdyby nauka Jezusa była łatwa, to można by podejrzewać, że pochodzi od człowieka, a nie od Boga. Amen.

Celebrans zakończył mówić. Trwała jeszcze przez chwile cisza, po której kontynuował sprawowanie celebracji.
Na zakończenie Mszy zabrzmiała pieśń na wyjście. Po jej odśpiewaniu ludzie zaczęli opuszczać kościół. W budynku pozostało parę osób na prywatną modlitwę, przed tabernakulum. Także i Prałat dołączył do nich.